Weke delen chirurgie| Buikholte
De buikholte bevat tal van organen, waardoor chirurgie hier uiteenlopende ingrepen kan omvatten: van herniaherstel tot spoedoperaties bij interne bloedingen.
Bij ernstige of onduidelijke buikproblemen kan een exploratieve laparotomie nodig zijn. Hierbij worden alle buikorganen systematisch onderzocht om de oorzaak van de klachten vast te stellen. Vaak worden biopten genomen of letsels direct behandeld tijdens dezelfde ingreep. Dit kan levensreddend zijn bij spoedgevallen zoals interne bloedingen of perforaties. Goede postoperatieve monitoring is onmisbaar.
Een liesbreuk ontstaat wanneer buikinhoud, zoals vet of darmen, door een opening in de buikwand ter hoogte van de lies naar buiten puilt. Bij inklemming kan dit snel levensbedreigend worden. Chirurgisch herstel bestaat uit het terugplaatsen van de inhoud en het sluiten van het defect. Deze ingreep voorkomt recidief en complicaties. Vooral bij niet-gesteriliseerde teven komt dit vaker voor.
Een navelbreuk wordt vaak al bij pups vastgesteld als een zachte zwelling op de buikwand. Kleine breuken kunnen spontaan sluiten, maar grotere defecten hebben risico op inklemming van organen. Chirurgische sluiting is de meest veilige aanpak. De ingreep is relatief eenvoudig en heeft doorgaans een goede prognose. Bij fokdieren wordt vaak sterilisatie tegelijk uitgevoerd om erfelijkheid te vermijden.
Weke delen chirurgie| Maag- en darmstelsel
Het spijsverteringsstelsel kan door obstructies, torsies of tumoren ernstig verstoord raken. Chirurgie is vaak noodzakelijk om een normale passage en functie te herstellen.
Wanneer een huisdier een vreemd object inslikt, kan dit leiden tot een obstructie van maag of darmen. Afhankelijk van de locatie wordt gekozen voor gastrotomie, enterotomie of colectomie. Tijdige verwijdering voorkomt ernstige complicaties zoals perforatie of peritonitis. Postoperatief is het herstel doorgaans goed, mits er geen weefselnecrose aanwezig was.
Weke delen chirurgie| Voortplanting & reproductie
Chirurgie binnen dit domein richt zich op aandoeningen van baarmoeder, eierstokken, testikels en prostaat, maar ook op aangeboren afwijkingen en voortplantingsproblemen.
Sterilisatie (ovariohysterectomie of ovariectomie) bij teven en poezen voorkomt ongewenste dracht, loopsheid en hormonale aandoeningen zoals pyometra. Bij reuen en katers vermindert castratie ongewenst gedrag en risico op prostaatproblemen. De ingreep verloopt onder volledige anesthesie en herstel is meestal vlot.
Een keizersnede is noodzakelijk bij moeilijke bevallingen, grote nesten of te smalle bekken. Snel ingrijpen voorkomt sterfte bij moeder en jongen. De operatie verloopt via een gecontroleerde incisie in de baarmoeder, waarna de pups veilig verwijderd worden. Nazorg omvat wondverzorging en lactatie-ondersteuning.
Een baarmoederontsteking is een ernstige hormonale aandoening bij niet-gesteriliseerde teven. Chirurgische verwijdering van baarmoeder en eierstokken is de enige curatieve behandeling. Zonder snelle interventie kan sepsis optreden. Postoperatief worden antibiotica en vochttherapie toegediend.
Vergrote of ontstoken prostaten kunnen leiden tot pijn, plasproblemen en constipatie. Bij tumoren of cysten wordt soms gedeeltelijke of volledige verwijdering uitgevoerd. Deze ingreep vraagt nauwkeurigheid om de urinewegen te sparen. Castratie is vaak onderdeel van de behandeling.